ROZDZIAŁ 6

Obudziłam się z rana. Olek z Gośką jeszcze spali. Poszłam do łazienki i wzięłam szybki prysznic. Później ubrałam się w rurki i białą bokserkę. Poszłam do kuchni i zrobiłam kanapki na śniadanie, i herbatę. Po chwili przyszli do kuchni. Zjedli śniadanie, ogarnęli się trochę i poszli. Zostałam sama w domu. Posprzątałam i poszłam na górę. Wyjęłam z szafy leginsy i tunikę. Ubrałam się w to i założyłam na to narzutkę. Włosy spięłam w koka i pomalowałam się. Schowałam teczkę do torby i zeszłam na dół. Założyłam baleriny i zamknęłam dom na klucz. Wsiadłam do samochodu i ruszyłam do redakcji. Po 30 minutach dojechałam na miejsce.  Wyszłam z samochodu. Zaczął deszcz padać, więc zaczęłam biec w kierunku wejścia. Drzwi otworzył mi jakiś facet. Weszłam do środka i podziękowałam mu. Przywitałam się z panią z recepcji i ruszyłam na górę do pana Wasilewskiego. Zapukałam i weszłam do pokoju.
- O. Pani Monika. Jak miło panią widzieć. - zaczął pan Michał.
- Tak, tak. Ja też się ciesze, że pana widzę. Ale teraz do rzeczy. Przyniosłam materiały. - powiedziałam i położyłam teczkę na biurku.
- Jaka pani szybka. - powiedział i otworzył teczkę. Zaczął przeglądać materiały - No dobrze z tym sobie pani poradziła. To teraz może pani zechce pojechać na mecz? - zapytał.
- Na mecz? Jestem w szoku. - powiedziałam
- To może pani jechać, czy mam wysłać Tomka? - zapytał
- Dobrze pojadę. To może ze mną ten Tomek pojedzie? - powiedziałam
- Ja go zawołam. - powiedział i chwycił słuchawkę. Po chwili przyszedł wysoki, młody chłopak
- Wołał mnie pan. - powiedział wchodząc do środka
- To jest Monika. Pojedziesz z nią na mecz? - zapytał
- Tak, jasne. - odpowiedział mężczyzna
- Więc jest wszystko jasne. Jedzie pani z Tomkiem. Szczegółów dowiecie się dzień przed wyjazdem.  Możecie iść- powiedział. Pożegnaliśmy się i wyszliśmy z pokoju.
- Monika - przedstawiłam się chłopakowi
- Tomek. Mam nadzieję, że będzie nam się dobrze pracowało. - powiedział podając mi dłoń
- Też mam taka nadzieję.
-Więc w razie pytań możesz zadzwonić pod ten numer - powiedział i wyjął karteczkę na, której zanotował swój numer telefonu .
- Dzięki. - odpowiedziałam i podałam mu mój numer. Tomek oprowadził mnie po redakcji. Później pożegnaliśmy się i pojechałam do domu. Kiedy wróciłam do domu wszyscy zasiadali do stołu. Rzuciłam torbę i usiadłam przy stole. Opowiedziałam im o mojej pracy. Rodzice byli zachwyceni, bo na początku byli przeciwko tym żebym została dziennikarką. Po obiedzie pomogłam mamie posprzątać. Kiedy posprzątałam usiadłam koło Maćka, który oglądał telewizję. Zabrałam mu pilot
- Ej no. Ja to oglądam - krzyknął wkurzony
- Oglądałeś - poprawiałam braciszka
- Dzieciaki. Spokój. Ile wy macie lat, żeby się po pilot kłócić? - zapytała mama
- A no racja braciszku. Proszę możesz oglądać - powiedziałam ze śmiechem
- Ooo... Nieee siostrzyczko. Ty na to zasługujesz. - powiedział i zaczęliśmy się śmiać.
- Nie, to nie. Ja pooglądam - powiedział tato wyrywając mi pilot z rąk. Włączył na jakiś film, to był '' Czterej pancerni i pies''. Od razu Maciek poszedł do swojego pokoju, a ja udałam, że miałam iść do Gośki i wzięłam kurtkę i wyszłam. Założyłam kurtkę i poszłam do parku. Włożyłam słuchawki i usiadłam na mokrej ławce. Siedziałam sama i słuchałam muzyki. Nagle ktoś mnie zaczął zaczepiać
- Słucham? - zapytałam
- A ma pani 5 zł pożyczyć - zapytał jakiś pijak.
- Nie mam przy sobie pieniędzy. - odpowiedziałam i założyłam z powrotem słuchawki. Ten facet nie odstąpywał i znowu zaczął mnie zaczepiać
- Ma pan jakiś problem? - zapytałam lekko zdenerwowana
- No niech pani da te 5 złotych. Dla panienki to nie majątek - powiedział
- Ile razy mam mówić, że pieniędzy nie mam przy sobie? - powiedziałam i znów założyłam słuchawki. Zamknęłam oczy i wsłuchiwałam się w muzykę. Promienie słońca po deszczu padały prosto na moją twarz. Znowu poczułam szturchanie
- Niech pan jedzie do laryngologa, jak pan nie słyszy - krzyknęłam nie widząc kto obok mnie stoi
- Czemu tak ostro? - zapytał Olek siadając obok mnie
- A sorki. Myślałam, że to znów ten menel - powiedziałam
- Ok spoko. Czemu tak sama siedzisz? - zapytał
- A z kim mam siedzieć? - powiedziałam ze śmiechem - A ty czemu tak sam przez park? -
- No bo... tak jakoś się złożyło.  - powiedział i nagle luną deszcz
- Ja to mam pecha. - powiedziałam i wstałam z ławki - Zapraszam na kawę - powiedziałam i zaczęliśmy biec w kierunku najbliższej kawiarni. Po wejściu do kawiarni zamówiliśmy kawę i ciastko. Nim zjedliśmy i wypiliśmy przestał padać deszcz. Olek odprowadził mnie do domu i pożegnaliśmy się. Weszłam do środka i poszłam do swojego pokoju. Położyłam się na łózko i zaczęłam czytać książkę. W połowie czytania zasnęłam. Obudził mnie mój brat, który specjalnie przyszedł. Wygoniłam go z pokoju i poszłam na dół. Za mną poszedł mój brat
- Nudzi ci się, że chodzisz za mną? - zapytałam odwracając się nagle. Maciek się przestraszył, aż dygną do góry. Zaczęłam się śmiać z niego. Poszłam do kuchni. Usiadłam przy stole i zaczęłam bawić się cukrem stojącym przede mną. Nagle zaczął dzwonić mój telefon. To był pan Wasilewski
- Słucham? - odebrałam telefon
- Pani Moniko. Mam pilną sprawę. Czy pani by mogła przyjechać do biura? - zapytał
- Teraz? - zapytałam
- Tak teraz. I po drodze nich pani weźmie Tomka. - powiedział
- Dobrze za pół godziny. - odpowiedziałam i poszłam na górę. Wzięłam torbę i poszłam. Zadzwoniłam do Tomka i powiedział swój adres. Zajechałam po niego. Razem pojechaliśmy do redakcji. Po dojechaniu wzięłam torbę i ruszyliśmy do budynku. Poszliśmy od razu na górę. Zapukałam i weszliśmy do środka.
- Siadajcie. - powiedział
- To co pan chciał? - zapytałam
- Więc ten mecz jest za 3 dni. Ale wy macie tam jechać jutro. Otwarte treningi i takie tam... - powiedział
- I co w związku z tym? - zapytał Tomek
- Macie jechać i przeprowadzić wywiady. Pokój macie zarezerwowany i wejściówki macie tu. - powiedział i podał nam wejściówki - Możecie iść - powiedział. Wzięliśmy wejściówki i wyszliśmy. Pojechałam odwieść Tomka i ruszyłam do swojego domu. Kiedy przyjechałam rodzice i Maciek byli już po kolacji. Ja nie byłam głodna więc poszłam na górę. Zaszłam do pokoju i wyrzuciłam wszystkie ciuchy z szafy w poszukiwaniu rzeczy na wyjazd. Później próbowałam znaleźć swoją walizkę pod łóżkiem, ale jej tam nie znalazłam. Wyszłam z pokoju
- Mamooo... - krzyknęłam wychylając się za poręcz schodów
- Co się stało? - zapytała mama podchodząc do schodów
- Widziałaś moją walizkę? -
- Po co ci jest? - zapytała zaskoczona
- Jadę na około 5 dni do Łodzi
- Torba powinna stać w pokoju gościnnym za szafą - powiedziała. Poszłam więc do pokoju i wzięłam torbę. Spakowałam wybrane rzeczy, a resztę pochowałam do szafy. W drugą kieszeń spakowałam buty. Do najmniejszej spakowałam tableta i dyktafon. Spakowałam do etui laptopa. Wszystko postawiłam przy biurku. Wzięłam piżamę i poszłam do łazienki. Wzięłam długą kąpiel. Po kąpieli ubrałam piżamy i umyłam zęby. Następnie wysuszyłam włosy i poszłam do łóżka. Ustawiłam budzik i poszłam spać.
___________________________________________________________________________________
Witam Was ;)
Z góry znów muszę Was przeprosić! PRZEPRASZAM WAS! Po prostu zgubiłam rachubę czasu. Ehh... Jak się wali to wszystko na raz. Interanet mi słabo chodzi ( i cudem to do Was napisałam) i PRZEGRALIŚMY MISTRZOSTWA EUROPY. Nie mam zamiaru tutaj obwiniać Siatkarzy, bo to nie jest ich wina. Wczoraj pokazali naprawdę dużo. Walczyli na boisku o każdy punkt, a po meczu każdy z nas pewnie ocierał łzy. Smutno mi było oglądać wczorajsze studio pomeczowe. Ehh.... Chyba to wszystko, bo nie mogę nic powiedzieć na ten temat.
A TUTAJ MACIE PIOSENKĘ TAKĄ, KTÓRA RACZEJ PASUJE ( NIE DO OPOWIADANIA ;)) :
http://ulub.pl/cBa9bVlPQe/hans-solo-dopoki-jestem-oficjalny-teledysk
Pozdrawiaaaam :**